Łysiak, Waldemar Wojciech Konrad

Fragmenty korespondencji z niektórymi z Autorów:

„Oprócz swego zatwardziałego bonapartyzmu jest po prostu nieprzewidywalny. Jedynie pośmiertnie będzie można go właściwie ocenić”
„[…] ocenić? Czy docenić?”
„Jak wcześniej […] pisałam, jako felietonista jest nieprzewidywalny i nigdy nie wiadomo, co napisze. Na ocenę twórczości jest stanowczo za wcześnie […]” – A.

„Bardzo proszę, niech Pan poda chociaż jeden z tych powodów [dlaczego odmówił napisania felietonu]”
[Po wielu prośbach] „Po prostu nie lubię go” – red. X.

„[…] to pseudointeligent często ukrywający braki knajackim językiem naprzemian z wyszukiwanymi w słownikach słówkami” – pani X.

Rylska, Barbara

        Pani Barbara Rylska urodziła się 20 stycznia 1936 roku w Warszawie. Studia aktorskie ukończyła na warszawskiej PWST w 1959 roku. Jeszcze w tym samym roku otrzymała angaż w warszawskim Teatrze Komedia i zadebiutowała na małym ekranie w spektaklu Teatru TV w roli prostytutki w „Podróży” wg. Stanisława Dygata, w reżyserii Stanisława Wohla. Od 1966 roku występowała w Teatrze Ludowym, a w 1974 roku przeszła do nowo powstałego Teatru Komedii i Farsy „Kwadrat”, w którym miała angaż przez następne… 40 lat (prawie), aż do 2013 roku.
Z jej karierą w Teatrze Kwadrat wiąże się też pewna zabawna anegdota, obecnie będąca częścią jego historii, a którą po raz pierwszy publicznie opowiedział pan Gustaw Holoubek w jednym z wywiadów w 2006 roku. Według jego słów, znana z ciętego języka aktorka Kalina Jędrusik podczas jednej z prób pozwoliła sobie zapalić na scenie papierosa. Natychmiast zwróciło to uwagę strażaka, który przypomniał jej, że tam nie wolno palić. Oburzona tym aktorka burknęła do strażaka:

Cembrzyńska, Maria Elżbieta „Iga”

        Pani Iga Cembrzyńska urodziła się 2 lipca 1939 roku w Radomiu jako Maria Elżbieta Cembrzyńska i przez pierwsze 20 lat życia była Marysią. Jak większość Polaków w tamtych latach, swe wczesne dzieciństwo spędziła pod okrutną okupacją niemiecką.
– Jako dziecko widziałam, że bomby lecą, że tata został trafiony szrapnelem, przeszłam wtedy rzeczy okropne… – wspominała. Ale miała szczęście, gdyż z czasów wojny najbardziej zapamiętała przede wszystkim swoje zwierzątka. – Miałam jednak ukochanego psa i cudownego królika, który wskakiwał mi na ramię.

        Dobrze zapamiętała także dzień, gdy już po wojnie do rodzinnego domu przywieziono fortepian. Jej rodzice dobrze grali i po nich odziedziczyła talent muzyczny. Nie jest więc dziwne, że ta wszechstronnie uzdolniona aktorka zawsze chciała zostać pianistką:

Talar, Henryk

25 czerwca 1945 urodził się w Kozach na Śląsku pan Henryk Talar.
Po ukończeniu krakowskiej PWST był aktorem teatralnym przez długie lata, a w latach 1990-tych został dyrektorem naczelnym i artystycznym teatrów: im. Adama Mickiewicza w Częstochowie i Teatru Polskiego w Bielsku-Białej do 1999 roku.
Jest wieloletnim współpracownikiem Teatru Polskiego Radia oraz popularnym aktorem filmowym oraz dubbingowym. W latach 1980-tych był lektorem starych kreskówek o Kubusiu Puchatku, a w roku 2000 był głosem "Yoshimo" w znanej grze cRPG "Baldur's Gate II: Cienie Amn". Prowadził także teleturniej "Rosyjska ruletka" w Telewizji Polsat.

Cały artykuł » czytaj więcej »

Trzos-Rastawiecki, Andrzej

2 kwietnia 2019 roku odszedł pan Andrzej Trzos-Rastawiecki, jeden z niewielu znanych reżyserów filmów dokumentalnych, którego najbardziej popularne filmy zostały obejrzane przez dosłownie miliony Polaków, a niektóre nawet za granicami.

Andrzej Trzos urodził się 23 czerwca 1933 roku w jeszcze polskim wtedy Lwowie (od 1939 r. pod okupacją sowiecką, a od rozpadu ZSRS do dzisiaj pod okupacją ukraińską). Był synem notariusza i skrzypaczki. W 1958 roku został absolwentem Politechniki Krakowskiej, po czym podjął dalszą naukę na Wydziale Reżyserii PWSFiT w Łodzi, którą zakończył dyplomem uzyskanym w 1964 r.

Fronczewski, Piotr

Aktor, piosenkarz, reżyser i satyryk, którego nie trzeba przedstawiać żadnemu Polakowi. Laureat ponad 20 nagród filmowych, który już od kilku dekad nie schodzi z czołówek list najpopularniejszych aktorów polskich.

        Piotr Fronczewski urodził się 8 czerwca 1946 r. w Łodzi jako dziecko Władysława i Bogny z domu Duszyńskiej. Dzięki ojcu pracującemu wówczas w teatrze często przebywał w środowisku aktorskim i jeszcze jako 11-letnie dziecko zagrał po raz pierwszy w niewielkiej roli Kazika w spektaklu „Żołnierz królowej Madagaskaru” zrealizowanym dla TVP już w 1957 roku. Tam dostrzegł go Stanisław Jędryka, który kilka miesięcy później, podczas ustalania obsady do filmu „Wolne miasto” zaproponował Stanisławowi Różewiczowi obsadzenie młodego Piotra w roli Bogusia, syna jednego z bohaterskich obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku w 1939r.
Cały artykuł » czytaj więcej »

Braszka, Jerzy Witold

Urodził się 24 maja 1946 roku w Łodzi. Na ekranie pojawił się już jako dziecko dzięki ojcu Janowi, który pracował w Wytwórni Filmów Fabularnych.
– Moi rodzice byli związani z kinematografią. Ojciec był w Wytwórni charakteryzatorem filmowym, specjalizował się we fryzurach stylowych. W roku 1954 do filmu „Autobus odjeżdża 6.20” był poszukiwany młody chłopiec w wieku 6–7 lat, zostałem więc przyprowadzony przez tatę, a reżyser Jan Rybkowski powiedział: „może być”. Zagrałem Jurka, syna Aleksandry Śląskiej i Jerzego Duszyńskiego. Pani Śląska była przeurocza – opowiadał aktor.
Pracujący w WFF ojciec zawsze wiedział, kiedy w wytwórni potrzebowano młodych statystów i nierzadko zgłaszał swego syna do obsadzenia takich scen i dorobienia dodatkowych pieniędzy. W ten sposób młody Jurek pojawił się m.in. w spektaklu telewizyjnym „Bal manekinów” (1961) i innych. Tak więc przyszły aktor już od dzieciństwa miał kontakt ze sztuką filmową.

Englert, Jan Aleksander

Urodził się 11 maja 1943 roku w Warszawie podczas okupacji niemieckiej. Jako czternastolatek debiutował rolą łącznika Zefirka w słynnym filmie Andrzeja Wajdy „Kanał” (1957). Marzył o zawodzie sprawozdawcy sportowego, ale przygoda z filmem - jak sam powiedział – zadecydowała o dalszych wyborach życiowych. W 1964 roku ukończył warszawską Państwową Wyższą Szkołę Teatralną i zaraz po dyplomie zaangażowany został do Teatru Polskiego, ale nie wspomina tego okresu najlepiej. Zanim zaczął grać poważniejsze role, na przykład Helingebala w „Irydionie” Zygmunta Krasińskiego (1966), długo musiał grać role drugoplanowe.

Przełom nastąpił w 1968 roku za sprawą sukcesu spektaklu Teatru Telewizji, który zdobył nagrody na międzynarodowych festiwalach. „Notes” Zdzisława Skowrońskiego, w którym Jan Englert grał rolę Stefana Bielaka, zobaczył Kazimierz Kuc (obecnie: Kutz) i natychmiast obsadził go w dwóch filmach ze swej tzw. sagi śląskiej: w „Soli ziemi czarnej” i „Perle w Koronie”.

Skwark, Józef

Równo 80 lat temu w Balicach, 1 stycznia 1938 roku urodził się pan Józef Skwark, polski aktor teatralny znany najbardziej ze swej roli w filmie „Szatan z 7-ej klasy”, w którym zagrał - zdaniem koneserów filmowych - najlepszą postać Adama Cisowskiego ze wszystkich ekranizacji powieści Kornela Makuszyńskiego.

Pomimo przejścia na oficjalną emeryturę ponad dekadę temu, pan Józef jest nadal aktywny zawodowo i - według zapowiedzi TV - już wkrótce zobaczymy go ponownie na ekranie telewizyjnym w kilku odcinkach drugiej serii serialu „Wojenne dziewczyny”.
Aktor ukończył wydział aktorski łódzkiej filmówki w 1961 roku, ale w teatrze zadebiutował jeszcze jako student w dniu 19 listopada 1960 roku rolą Puka w spektaklu „Sen nocy letniej”, wystawionej na deskach Teatru Powszechnego w Łodzi. Tydzień nastąpiła premiera kinowa „Szatana z 7-ej klasy” i ta rola sprawiła, że ten młody aktor - nadal student - stał się znany w całej Polsce.

Narodziny Jezusa z Nazaretu

W okupowanej przez Rzymian wioseczce Betlejem (wówczas rzymska prowincja Judea, obecnie Gubernatorstwo Autonomii Palestyńskiej), w niezamożnej rodzinie żydowskiej rodził się שוע (Je-szua, Jezus), później znany jako Jezus z Nazaretu, a jeszcze później i przede wszystkim jako Jezus Chrystus.

        Żydzi w tamtych czasach używali tylko jedno imię i w ogromnej większości nie posiadali nazwisk, stąd Jego przydomek „z Nazaretu” pojawił się o wiele później, gdy przestał zajmować się stolarstwem i zaczął nauczać ludzi nowej religii, a człon „Chrystus” pojawił się dopiero wiele lat po Jego odejściu.