Gdy Polacy ratowali Żydów, Zachód mówił Hitlerowi: „rób z nimi co chcesz”

WERSJA ANGIELSKA ☞ TUTAJ

Gdy problem win za Holokaust, jako temat w mediach, wrócił za sprawą konfliktu izraelsko-polskiego, chcę przypomnieć dwa historyczne wydarzenia, o których się nie mówi, a które stawiają to zagadnienie w zupełnie nowym świetle.

W roku 1938 i w roku 1943 świat określił swój stosunek do sytuacji Żydów, którzy znajdowali się w zasięgu władzy Hitlera. Najpierw, tuż przed Holokaustem: na kilka miesięcy przed Nocą Kryształową. Później, w czasie, kiedy mordowanie europejskich Żydów było w swoim szczytowym punkcie: w kwietniu 1943 roku, gdy trwało powstanie w getcie warszawskim.
Mam na myśli dwie międzynarodowe konferencje, zwołane w celu znalezienia sposobu pomocy Żydom.
Pierwsza z nich to konferencja ogłoszona przez prezydenta Roosevelta w celu rozpatrzenia problemu żydowskich uchodźców. Jak okazało się później, było to zagranie wyłącznie propagandowe.

Skwark, Józef

Równo 80 lat temu w Balicach, 1 stycznia 1938 roku urodził się pan Józef Skwark, polski aktor teatralny znany najbardziej ze swej roli w filmie „Szatan z 7-ej klasy”, w którym zagrał - zdaniem koneserów filmowych - najlepszą postać Adama Cisowskiego ze wszystkich ekranizacji powieści Kornela Makuszyńskiego.

Pomimo przejścia na oficjalną emeryturę ponad dekadę temu, pan Józef jest nadal aktywny zawodowo i - według zapowiedzi TV - już wkrótce zobaczymy go ponownie na ekranie telewizyjnym w kilku odcinkach drugiej serii serialu „Wojenne dziewczyny”.
Aktor ukończył wydział aktorski łódzkiej filmówki w 1961 roku, ale w teatrze zadebiutował jeszcze jako student w dniu 19 listopada 1960 roku rolą Puka w spektaklu „Sen nocy letniej”, wystawionej na deskach Teatru Powszechnego w Łodzi. Tydzień nastąpiła premiera kinowa „Szatana z 7-ej klasy” i ta rola sprawiła, że ten młody aktor - nadal student - stał się znany w całej Polsce.