Odkłamać tzw. „pogrom kielecki”

Dziesięciolecia panowania „pedagogiki wstydu” w czasach PRL-u i w III RP świadomie wyrządziły ogromne szkody, utrwalając niezmierne połacie kłamstw w wiedzy o historii.

Wielkie rzesze Polaków uczestniczyły w pogrzebie Żydów - ofiar
tzw.  „pogromu kieleckiego”. Tak zachowują się „antysemici”?

Jednym z najgorszych i zarazem najszkodliwszych kłamstw jest wymyślony przez komunistów mit o „pogromie kieleckim”, jak dotąd dość powszechnie określa się prowokację NKWD i polskiej bezpieki z 1946 r. 

Niewiele osób wie, że prowokacja ta była tylko jedną z licznych podobnych nikczemnych sowieckich przedsięwzięć w Europie Środkowej. Była jedną z licznych prowokacji służących odwracaniu uwagi Zachodu od świeżo podjętych sowieckich działań przeciwko krajom naszego regionu.
Cały artykuł » czytaj więcej »

Fronczewski, Piotr

Aktor, piosenkarz, reżyser i satyryk, którego nie trzeba przedstawiać żadnemu Polakowi. Laureat ponad 20 nagród filmowych, który już od kilku dekad nie schodzi z czołówek list najpopularniejszych aktorów polskich.

        Piotr Fronczewski urodził się 8 czerwca 1946 r. w Łodzi jako dziecko Władysława i Bogny z domu Duszyńskiej. Dzięki ojcu pracującemu wówczas w teatrze często przebywał w środowisku aktorskim i jeszcze jako 11-letnie dziecko zagrał po raz pierwszy w niewielkiej roli Kazika w spektaklu „Żołnierz królowej Madagaskaru” zrealizowanym dla TVP już w 1957 roku. Tam dostrzegł go Stanisław Jędryka, który kilka miesięcy później, podczas ustalania obsady do filmu „Wolne miasto” zaproponował Stanisławowi Różewiczowi obsadzenie młodego Piotra w roli Bogusia, syna jednego z bohaterskich obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku w 1939r.
Cały artykuł » czytaj więcej »

Braszka, Jerzy Witold

Urodził się 24 maja 1946 roku w Łodzi. Na ekranie pojawił się już jako dziecko dzięki ojcu Janowi, który pracował w Wytwórni Filmów Fabularnych.
– Moi rodzice byli związani z kinematografią. Ojciec był w Wytwórni charakteryzatorem filmowym, specjalizował się we fryzurach stylowych. W roku 1954 do filmu „Autobus odjeżdża 6.20” był poszukiwany młody chłopiec w wieku 6–7 lat, zostałem więc przyprowadzony przez tatę, a reżyser Jan Rybkowski powiedział: „może być”. Zagrałem Jurka, syna Aleksandry Śląskiej i Jerzego Duszyńskiego. Pani Śląska była przeurocza – opowiadał aktor.
Pracujący w WFF ojciec zawsze wiedział, kiedy w wytwórni potrzebowano młodych statystów i nierzadko zgłaszał swego syna do obsadzenia takich scen i dorobienia dodatkowych pieniędzy. W ten sposób młody Jurek pojawił się m.in. w spektaklu telewizyjnym „Bal manekinów” (1961) i innych. Tak więc przyszły aktor już od dzieciństwa miał kontakt ze sztuką filmową.